Καλάθι αγορών
 0 Προϊόντα: 0.00€

+ Είσοδος Μέλους
+
Εγγραφή Μέλους

 
Αρχική Σελίδα Η Εταιρεία Συνταγές - Συμβουλές - Ιδέες Συχνές Ερωτήσεις Προϊόντα Ανά την Ελλάδα Επικοινωνία    
 
    Κατηγορίες

-Βοτανο - λόγια

» Β Ο Τ Α Ν Α , Εκχυλίσματα Βοτάνων, Έλαια Βάσης, Αιθέρια Έλαια » -Βοτανο - λόγια

Αγριοτριανταφυλλιά            



Η αγριοτριανταφυλλια  είναι θάμνος αυτοφυής σε πλαγιές και ξέφωτα. Ο βλαστός της είναι πολύκλαδος και αγκαθωτός, τα φύλλα της λογχοειδή και οδοντωτά, οι καρποί της κόκκινοι και ωοειδείς με πολλούς σπόρους, τα κυνόροδα, και άνθη λευκά ή ροζ. Ανθίζει την άνοιξη και χρησιμοποιούμενα μέρη είναι τα άνθη και οι καρποί.
Οι καρποί και τα άνθη περιέχουν μεγάλη ποσότητα βιταμίνης και γι΄ αυτό  είναι πρώτης τάξεως αντισκορβουτικό και φάρμακο για το ραχιτισμό. Το αφέψημα θεωρείται ιδανικό τονωτικό σε λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, στο συνάχι, την ατονία, την ανορεξία και τη δυσπεψία. Έχει στυπτικές ιδιότητες και βοηθά στην καταπολέμηση της διάροιας και των κολικών των εντέρων. Επίσης θεωρείται πολύ αποτελεσματικό αντισηπτικό για μολύνσεις και ερεθισμούς των βλεφάρων και των οφθαλμών. Το αιθέριο έλαιο θεωρείται πολύ αγνό και ασφελές για χρήση αλλά σπάνια κυκλοφορεί ανόθευτο.
Τα άνθη και οι καρποί της αγριοτριανταφυλλιάς χρησιμοποιούνται για γλυκά του κουταλιού, μαρμελάδες, σιρόπια και ζεστά ροφήματα με έξοχη γεύση.


Βασιλικός                       

 Ο βασιλικός ειναι μονοετές αρωματικό φυτό. Η καταγωγή του είναι από την Ινδία και το Ιράν και σήμερα καλλιεργείται στις περισσότερες περιοχές του κόσμου. Ο βασιλικός καλλιεργείται σαν καλωπιστικό φυτό σε γλάστρες και κήπους και τα φύλλα του χρησιμοποιούνται αποξηραμένα σαν καρύκευμα και αφέψημα.  Στην Ελλάδα είναι από τα πιό κοινά οικιακά φυτά. Χρησιμοποιείται στη λαϊκή φαρμακευτική σαν βότανο καθώς πιστεύται πως είναι καλό διουρητικό, καταπραύνει το στομαχόπονο και τον πονοκέφαλο ενώ στην αρχαιότητα τον χρησιμοποιούσαν ως επίθεμα μετά το δάγκωμα εντόμου, σκορπιού, ή και φιδιού.
Γιασεμί                   


Το γιασεμί ή ίασμος είναι αγγειόσπερμο δικότυλο φυτό από την οικογένεια των ελαιοειδών. Υπάρχουν 300 είδη περίπου που τα συναντάμε στις εύκρατες και θερμές χώρες της γης. Είναι αναρριχώμενος θάμνος, αειθαλής συνήθως αλλα και φυλλοβόλος. Τα άνθη του είναι λευκά στα περισσότερα είδη αλλά και κίτρινα, λευκά-ροζ, ροζ, γαλάζια και μπλέ. Είναι αρωματικά και αναδύουν ενα γλυκό πολύ ευχάριστο άρρωμα. Είναι διακοσμητικό φυτό και καλλιεργείται σε γλάστρες και κήπους. Από το γιασεμί εξάγεται ένα αιθέριο έλαιο γνωστό με την ονομασία γιασμινέλαιο που χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία. Είναι απαραίτητο συστατικό σχεδόν όλων των αρωμάτων.


Δεντρολίβανο             

Μπαχαρικό το οποίο προέρχεται από το φυτό Rosmarinus Officinalis, γνωστό και σαν ροζμαρίνος ο φαρμακευτικος. Είναι θάμνος, ημιαυτόφυτος σε πολλά μέρη της Ελλάδας και γενικότερα της Μεσογείου. Προτιμά τα ξηρά και χέρσα εδάφη, εκεί που φυτρώνει και το φασκόμηλο, το θυμάρι κλπ. Έχει πολύ χαρακτηριστική μυρωδιά (καμφοράς), με μικρά λευκά άνθη και βαθυπράσινα φύλλα. Ανθίζει το καλοκαίρι.
Το δεντρολίβανο το εκτιμούσαν ιδιαίτερα στην αρχαιότητα για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Στην Αρχαία Ελλάδα το χρησιμοποιούσαν στις θυσίες ζώων καίγοντας το στους βωμούς. Διακοσμούσαν με αυτό τα αγάλματα των θεών και οι μαθητές το χρησιμοποιούσαν σα στεφάνι, χάρη στην ιδιότητά του να τονώνει τη μνήμη. Κατά το μεσαίωνα, χρησιμοποίθηκε και σε καλλυντικά σκευάσματα. Τα φύλλα και τα άνθη του περιέχουν αιθέριο έλαιο. Παρόλο που ειναι εξαιρετικά τονωτικό και διεγερτικό και συνίσταται σε όσους κουράζονται πολυ - σωματικά και ψυχικά - καθώς επίσης και σε σεξουαλικά προβλήματα που σχετίζονται με έντονη κόπωση, πρεπει όταν  χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς να γνωρίζει κανείς πως να το χρησιμοποιεί. Μεγαλύτερη ποσότητα μπορεί να προκαλέσει θάνατο. Στα χωριά το χρησιμοποιούσαν και σαν "εκτρωτικό" γιαυτό θα πρέπει να αποφεύγεται κατά την εγκυμοσύνη. Σαν έκχυμα για λούσιμο βοηθά κατά της αλωπεκίας, δυναμώνει και σκουραίνει τα μαλλιά και βοηθά στη λειτουργία της μνήμης.
Στη μαγειρική χρησιμοποιούνται τα αποξηραμένα φύλλα και άνθη του. Νοστιμίζουν το αρνί, το ψάρι, το βοδινό, το κουνέλι, το κοτόπουλο, τις τηγανητές ή ψητές πατάτες, τα λαχανικά, το ρύζι και διάφορα αλαντικά. Στην οινοποιία αρωματίζει μερικά βερμούτ και άλλα αρωματικά κρασιά.

 
Δάφνη                   

Η δάφνη είναι ένα αρωματικό φυτό της οικογένειας των Δαφνοειδών.  Στην Ελλάδα συναντάται και αυτοφυής. Επίσης στον Ελληνικό χώρο καλλιεργείται και η δάφνη του Απόλλωνα, γνωστή  και ως βαγιά, δάφνη, δαφνολιά. Είναι θάμνος ή μικρό δέντρο. Τα φύλλα του είναι εναλλασσόμενα, ακέραια, λογχοειδή, βαθυπράσινα, με μικρό μίσχο και με ελαφρά κυματοειδή μορφή. Η οσμή τους είναο αρωματική και η γεύση τους είναι λίγο πικρή. Τα άνθη βγαίνουν τον Μάρτιο με Απρίλιο. Το χρώμα του καρπού της δάφνης είναι κυανόμαυρο ή μαύρο όταν ωριμάσει, έχει σχήμα ωοειδές και μέγεθος μικρής ελιάς. Από τους καρπούς παράγεται το δαφνέλαιο, που έχει μορφή αλοιφής και στη συνηθισμένη θερμοκρασία είναι πράσινο.
Τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται ως άρτυμα στη μαγειρική (νοστιμίζει φαγητά όπως τα όσπρια) και στη συσκευασία ξηρών καρπών, όπως σύκα και σταφίδες.
Στην Ελλάδα η δάφνη είναι γνωστή από τα αρχαιότατα χρόνια και γίνεται μνεία γι΄αυτήν στον Όμηρο. Ήταν ιερό δέντρο, αφιερωμένο στο θεό Απόλλωνα. Πρώτα οι Έλληνες και στη συνέχεια οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να στεφανώνουν με κλαδιά δάφνης τους νικητές των αγώνων. Έτσι ακόμα και σήμερα η δάφνη ταυτίζεται με τη δόξα, τη νίκη, την υπεροχή. Στην αρχαιότητα ήταν επίσης γνωστές οι θεραπευτικές της ιδιότητες.


Δυόσμος                

Φυτό  με βλαστούς και ωοειδή φύλλα πράσινα. Τα άνθη του είναι μικρά ρόδινα ή μωβ ανοιχτό. Βγαίνουν πολλά μαζί σε στάχεις στις κορυφές των βλαστών. Είδος πασίγνωστο στην Ελλάδα όπου καλλιεργείται στις αυλές και στους κήπους και χρησιμοποιείται στο φαγητό. Όταν το πιάσουμε βγάζει ωραίο ευχάριστο άρωμα. Υπάρχει παντού σαν καλλιεργούμενο και μαζεύεται όλο το χρόνο. Μπορούμε να τον ξεράνουμε και να τον φυλάξουμε σε βάζο.
Στην αρχαιότητα τον χρησιμοποιούσαν στην κατασκευή μύρου αλλά και για φαρμακευτικούς σκοπούς. Ο Διοσκουρίδης, ο Ιπποκράτης και ο Πλίνιος το ανέφεραν συχνά ως φυτό με μεγάλη φαρμακευτική αξία και ωραιότατο άρωμα. Οι αρχαίοι Έλληνες έτριβαν το τραπέζι τους με δυόσμο, πριν καθήσουν να φάνε.




                          Ευκάλυπτος        

Ο ευκάλυπτος είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, ιθαγενές φυτό και ανήκει στην τάξη Μυρτώδη και στην οικογένεια των Μυρτοειδών.
Περιλαμβάνει 550 περίπου είδη μεγάλων ως επί το πλείστον δέντρων που καλλιεργούνται στις εύκρατες περιοχές για εμπορική εκμετάλευση και για τη σκιά τους. Τα φύλλα του είναι μακριά, δερματώδη, και κρέμονται από το δέντρο. Ο καρπός είναι κάψα που περιβάλλεται από μια θήκη και περιέχει πολλά μικρά σπόρια, ενώ τα άνθη όταν ανοίγουν ενώνονται μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα μικρό δοχείο.
Τα φύλλα πολλών ειδών περιέχουν ένα έλαιο γνωστό και σαν ευκαλυπτέλαιο που χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική σε διάφορα σπρέι κατά της ρινικής καταρροής. Από τον κορμό κάποιων άλλων ειδών λαμβάνεται η ρητίνη, χρήσιμη στη βυρσοδεψία και στη φαρμακευτική.
Τα δέντρα είναι ψηλά και μπορούν να φτασουν σε ύψος και τα 90 μέτρα και η περιφέρεια του κορμού τα 8 μέτρα. Ο φλοιός του ευκάλυπτου έχει χρήσεις στη βυρσοδεψία, ενώ το ξύλο του, επειδή έχει την ιδιότητα να είναι σκληρό και στερεό, έχει χρήσεις στη ναυπηγική σε ελαφριές και βαριές κατασκευές, σε τηλεγραφικούς στύλους και σε οικοδομές.  Ο ευκάλυπτος εισήχθη στην Ελλάδα από το βοτανολόγο και λόγιο Θεόδωρο Ορφανίδη το 1862. Έχει ξερό φλοιό που μαδάει βγάζοντας μακριές ταινίες αφήνοντας τον κορμό λείο και το χρώμα του σταχτίλευκο. Καλλιεργείται κυρίως στη Νότια Ελλάδα και στη Χαλκιδική και βρίσκεται σε δάση και κήπους. Μερικοί τον φυτεύουν στον κήπο του σπιτιού τους αφού εκτός της σκιάς και της δροσιάς που παρέχει έχει την δυνατότητα να απομακρύνει και τα κουνούπια.



                                Θυμάρι            
 
Το θυμάρι ή θύμιο είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό, που ανήκει στην τάξη των Σωληνανθών και στην οικογένεια των Χειλανθών. Είναι θάμνος μικρού ύψους (έως 30 εκατοστά), με όρθιους βλαστούς, εξαιρετικά ανθεκτικός και αναδύει ευχάριστο άρωμα. Το συναντάμε στις νότιες και μεσογειακές της Ευρώπης σε διάφορες περιοχές της Ασίας και στη Βόρεια Αμερική.
Τα φύλλα του θυμαριού, όταν ξεραθούν, αποκτούν καφεπράσινο χρώμα και αναδύουν το έρωμα τουςόταν θρυματιστούν.  Η γεύση τους είναι πολύ δυνατή, ελαφρά καυστική και πλούσια. Μαζί με τους αποξηραμένους ανθούς χρησιμοποιούνται σαν μπαχαρικό για τον αρωματισμό διάφπρων φαγητών, ψάρια, κρέατα, διάφορες σάλτσες, σούπες κ.λ.π. Είναι ένα από τα βασικά συστατικά του λικέρ βενεδικτίνη.
Το θυμάρι είναι ιδιαίτερα αγαπητό στις μέλισσες και το θυμαρίσιο μέλι είναι εξαιρετικής ποιότητας.
Περιέχει αιθέριο έλαιο σε ποσοστό 1-2% και κύριο συστατικό του είναι η θυμόλη ή αλλίως καμφορά του θυμαριού, έχει δε χρήσεις στην αρωματοποιία και στην οδοντιατρική. Υπάρχουν και καλλωπιστικές ποικιλίες που καλλιεργούνται σε διάφορους κήπους. Στην Ελλάδα υπάρχουν 23 αυτοφυή είδη θυμαριού.


 
                                Μέντα
 
Η μέντα είναι ποώδες αρωματικό φυτό της οικογένειας των χειλανθών των εύκρατων περιοχών. Έχει άνθη αυωδιαστά, λευκά ή ιώδη, που σχηματίζουν ταξιανθία στάχυος. Είναι φυτό φαρμακευτικό, ενώ χρησιμοποιείται στη μαγειρική ως καρύκευμα, καθώς και ως αφέψημα ή αιθέριο έλαιο. Το αιθέριο έλαιο είναι κατάλληλο για κατώτερης ποιότητας προϊόντα αρωματοποιίας και σαπωνοποιίας. Η Ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει διάφορα είδη μέντας, όπως μέντα η χνουδωτή, μέντα η μελανωπή, μέντα η στρογγυλόφυλη, μέντα η μικρόφυλη, μέντα η ρεβερχόνεια, μέντα η πολιά, μέντα η πράσινη και μέντα η πουλέγιος.
Το όνομα μέντα προέρχεται από το λατινικό mentha, το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το αρχαιοελληνικό μίνθη. Συναντάται και με την ονομασία ηδύοσμος. Χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα ως σήμερα σαν αρωματικό στη μαγειρική, την οινοποιία και στη φαρμακοποιία. Οι αρχαίοι Έλληνες έτριβαν το τραπέζι με δυόσμο πριν από το γεύμα. Επίσης αρωμάτιζαν το νερό του μπάνιου. Από τον 6ο αιώνα πρωτοσυναντώνται κρέμες καθαρισμού δοντιών με δυόσμο. Τα ποντίκια φαίνεται να αποφεύγουν τη μυρωδιά του, γι΄ αυτό και χρησιμοποιείται για την απομάκρυνσή τους. Στην αρχαία Ελλάδα ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός χρησιμοποιούσαν τη μάντα κατά της δυσπεψίας, κατά των νευρικών διαταραχών, κατά των ιλίγγων, της αϋπνίας, της γαστρίτιδας, του βήχα, του κρυολογήματος, του πονόλαιμου και ως αντισπασμωδικό.

 


                              Λεβάντα

 Η λεβάντα είναι γένος φυτών που ανηκει στην οικογένεια των Χειλανθών. Το γνωστότερο γένος είναι η λαβαντούλα, που περιλαμβάνει γύρω στα 25 είδη. Είναι ιθαγενές των παραμεσόγειων περιοχών. Επίσης απαντάται στα Κανάρια Νησιά, στην Ινδία και σε άλλες Ασιατικές χώρες. Το αιθέριο έλαιο που περιέχουν τα φύλλα της χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και επίσης για τη θεραπεία νετρασθενειών.  Έχει επίσης αντισηπτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται στην επούλωση τραυμάτων. Σε μεγάλες δόσεις η λεβάντα δρα ως υπνωτικό και ναρκωτικό. Οι ιαματικές της ιδιότητες ήταν γνωστές από την αρχαιότητα και αναφέρονται στο Διοσκουρίδη, τον Πλίνιο και το Γαληνό.
Πρόκειται για φυτό φρυγανώδες και πολύκλαδο, με όρθιους βλαστούς που φύονται από τη βάση. Είναι, συνεπώς, θάμνος με ύψος 30 ως 80 εκατοστά. Έχει γκριζοπράσινα φύλλα, στενά ως λογχοειδή. Οι ανθοφόροι βλαστοί καταλήγουν σε ταξιανθία τύπου στάχεος.
Το αιθέριο έλαιο της λεβάντας χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, τη σαπωνοποιία  και τη φαρμακευτική ως τονωτικό και αντικαταρροϊκό. Κύριο συστατικό του είναι η χημική ένωση οξικό λιναλύλιο. Εκτός αυτού, περιέχει αλκοόλες.

 

                            Χαμομήλι 
 
Μονοετής πόα της οικογένειας των Συνθέτων ή Κομποζίτων (δικοτυλήδονα), κοινότατο είδος σε καλλιεργούμενους και χέρσους αγρούς παντού στην Ελλάδα. Έχει φύλλα πολύ σχισμένα, σε τμήματα προμήκη και λεπτά, σχεδόν τριχοειδή, τα άνθη σχηματίζουν μοναχικά κεφάλια, με γλωσσοειδή ανθίδια λευκά, γύρω από τον κίτρινο, κωνικό-προεξέχοντα ταξιανθικό δίσκο, που είναι σχηματισμένος από μικρά σωληνοειδή άνθη. Το χαμομήλι είναι φυτό εύοσμο, με άνθη πολύ αρωματικά, που χρησιμεύουν για την παρασκευή ενός αφεψήματος με καταπραϋντικές ιδιότητες.
Άλλο είδος χαμόμηλου είναι το λεγόμενο ρωμαϊκό, η ανθέμιδα η ευγενής, πολυετής πόα, που ανήκει στην ίδια οικογένεια με τη ματρικάρια. Τα φύλλα είναι αρωματικά, ελαφρά χνουδωτά, πολύ σχισμένα, αλλά με τμήματα κοντά, τα περιφερειακά άνθη των κεφαλίων είναι λευκά, ενώ του δίσκου είναι σωληνοειδή κίτρινα. Περιέχει τις ίδιες φαρμακευτικές ουσίες του κοινού χαμομηλιού αν και στην ανθέμιδα είναι πιό άφθονες οι πικρές.
Από τα κεφάλια και των δύο ειδών παρασκευάζουν αφεψήματα, ρευστα εκχυλίσματα, αποστάγματα. Όλα τα παρασκευάσματα έχουν κοινές ιδιότητες: καταπραϋντικές, αντισπασματικές και τονωτικές της πέψης. Το απόσταγμα έχει ιδιότητες θεραπευτικές επί των τοπικών φλογώσεων.

 

                          Φασκόμηλο
 
Το φασκόμηλο ή φασκομηλιά ανήκει στο γένος των Αγγειόσπερμων δικότυλων φυτών Σάλβια. Πολυετές, θαμνώδες με πολυάριθμα κλαδιά ύψους μέχρι μισό μέτρο βρίσκεται σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας κυρίως σε ξηρούς και πετρώδεις τόπους. Τα φύλλα του είναι επιμήκη και παχιά χρώματος λευκοπράσινου. Τα άνθη του φύονται κατά σπονδύλους, είναι χρώματος μώβ και ανθίζουν από το Μάϊο ως τον Ιούνιο. Το φυτό έχει έντονη αρωματική οσμή και καλλιεργείται για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες, ως αφέψημα και σαν καρύκευμα.
Περιέχει σαν κύρια ουσία αιθέριο έλαιο, φασκομηλόλαδο, άχρωμο ή ερυθροκίτρινο, σαπωνίνες, πικρές ουσίες, τερπένια, ρητίνες και θουγιόνη (μια μονοτερπενική κετόνη). Τ φύλλα έχουν αντισηπτικές, αποχρεμπτικές και σπασμολυτικές ιδιότητες. Το φασκόμηλο με τη μορφή αφεψήματος είναι ιδανικό για την θεραπευτική του στόματος σε περίπτωση τραυματισμών, άφτρων, φαρυγγίτιδας και κατά της ουλίτιδας. Έχει τονωτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται σαν καρδιοτονωτικό και κατά των νευραλγιών. Ελαττώνει τα αέρια του εντέρου, είναι διουρητικό και εμμηναγωγό.
Στις περιοχές της Μεσογείου αποξηραίνεται και πίνεται σαν αφέψημα, το γνωστό φασκόμηλο. Στη μαγειρική χρησιμοποιείται για τον αρωματισμο διαφόρων ζωμων, φαγητών και του ξυδιού ενώ θεωρείται και μελισσοτροφικό φυτό παρέχοντας μέλι εκλεκτής ποιότητας. 
 

ιδιότητες βοτανων βότανα Βασιλικός Δεντρολίβανο Δυόσμος Θυμάρι Λεβάντα Φασκόμηλο βότανο και φαγητό θεραπευτικες ιδιοτητες βοτανων και φυτων φαρμακευτικα βοτανα θεραπευτικές ιδιότητες χρήση βοτάνων Αγριοτριανταφυλλιά Γιασεμί Δάφνη Ευκάλυπτος Μέντα Χαμομήλι αρτυμα μαγειρικης βοτανα φαρμακα φαρμακευτικα φυτα Τα Βότανα και οι Θεραπευτικές τους ιδιότητες: Αγριοτριανταφυλλιά, Βασιλικός, Γιασεμί, Δεντρολίβανο, Δάφνη, Δυόσμος, Ευκάλυπτος, Θυμάρι, Μέντα, Λεβάντα, Χαμομήλι, Φασκόμηλο,



θεραπευτικές ιδιότητες χρήση βοτάνων Αγριοτριανταφυλλιά Γιασεμί Δάφνη Ευκάλυπτος Μέντα Χαμομήλι αρτυμα μαγειρικης βοτανα φαρμακα φαρμακευτικα φυτα ιδιότητες βοτανων βότανα Βασιλικός Δεντρολίβανο Δυόσμος Θυμάρι Λεβάντα Φασκόμηλο βότανο και φαγητό θεραπευτικες ιδιοτητες βοτανων και φυτων φαρμακευτικα βοτανα
       Πληροφορίες
-Πληρωμή - Αποστολή
-Διαδικασία Αλλαγής / Επιστροφής
-Προσωπικά Δεδομένα
-Η Γνώμη σας μας κάνει καλύτερους

     
Η Εταιρεία         Συνταγές - Συμβουλές - Ιδέες         Συχνές Ερωτήσεις         Προϊόντα Ανά την Ελλάδα         Επικοινωνία
Newsletter
Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε ενημερώσεις.

Copyright © 2010